II FSK 1370/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Bogusław Dauter (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej F.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2019 r. sygn. akt I SA/Bd 763/18 oddalającego skargę F.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 30 lipca 2018 r., Nr [...] w przedmiocie straty podatkowej z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2011 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonym wyrokiem z 30 stycznia 2019 r., I SA/Bd 763/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę F.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z 30 lipca 2018 r. w przedmiocie straty podatkowej z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2011 r. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...]". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jednak wyłącznie wtedy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczy wyjątku od zasady wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać więc konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy jeszcze raz podkreślić – jest wyjątkiem od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a. Nie może budzić wątpliwości, że analizowany art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wstrzymania wykonania decyzji wyłącznie w sytuacji, w której obiektywnie, przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności istotnych w sprawie, właśnie z powodu wykonania decyzji może dojść do zaistnienia zdarzeń w nim opisanych. W niniejszej sprawie skarżący nie zawarł we wniosku jakiegokolwiek uzasadnienia. Nie wskazał zatem faktów mogących świadczyć o wystąpieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. To obowiązkiem strony skarżącej było sprecyzowanie okoliczności wskazujących na spełnienie przesłanek warunkujących udzielenie jej ochrony tymczasowej, a brak wystarczającego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w istocie pozbawia sąd możliwości jego merytorycznej oceny. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że skarżący zażądał we wniosku wstrzymania wykonania "decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...]", tymczasem akt objęty kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszym postępowaniu — czyli decyzja DIAS w B. z 30 lipca 2018 r. — jest oznaczony numerem [...]. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. postanowił wniosek jako bezzasadny oddalić.