II FSK 1292/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1292/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej H. sp. j. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlk. z dnia 2 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Go 1206/11 w sprawie ze skargi H. sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 11 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1292/12 w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczyć jako pkt 1 i dodać pkt 2 w brzmieniu: "zasądza od H. sp. j. z siedzibą w W. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

Wyrokiem z dnia 21 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1292/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną H. sp.j. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Go 1206/11, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. W piśmie z dnia 14 lipca 2014 r. pełnomocnik Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze, powołując się na art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), wniósł o uzupełnienie wskazanego wyżej wyroku, przez orzeczenie na rzecz organu administracji publicznej o kosztach postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Strona złożyła wniosek o zwrot tych kosztów w odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 30 kwietnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, iż art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 oraz na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. uzupełnił wyrok z dnia 21 maja 2014 r. o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania na rzecz organu. W związku z tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie jest to stawka określona w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia.