II FSK 1281/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku "W." sp. z o.o. z siedzibą w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej "W." sp. z o.o. z siedzibą w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 525/19 w sprawie ze skargi "W." sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 24 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. postanawia: oddalić wniosek.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Łd 525/19, w sprawie ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 24 maja 2019 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 rok, spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody, zaznaczając, że kwota podatku jest wysoka, zaś jej sytuacja majątkowa jest trudna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Na pewno nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188). W sytuacji gdy chodzi o orzeczenie rodzące obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest zobrazowanie okoliczności wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia w konkretnej rozpatrywanej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca nie wypełniła przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku ma charakter lakoniczny, skarżąca nie przedstawiła szerokiej argumentacji, która wskazywałaby na skutki wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, skarżąca nie przedstawiła dokumentów, które obrazowałyby jej sytuację w sposób wymagany przy rozpoznawaniu wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji. Należy pamiętać, że są to przesłanki inne niż te, na które ustawodawca wskazał w przepisach dotyczących prawa pomocy. Czym innym jest zdolność do poniesienia kosztów sądowych, czym innym podjęcie przez organ działań służących wykonaniu decyzji. Tym bardziej, że ustawową zasadą jest wykonywanie decyzji podatkowych niezależnie od zaskarżenia ich do sądu administracyjnego. To strona winna wykazać, iż przysługuje jej ochrona, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., ograniczenie się natomiast do wskazania dokumentów, które skarżąca zawarła w niniejszej sprawie we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie dało pełnego obrazu jej sytuacji w świetle regulacji ww. przepisu. Nie wykazano, że uszczuplenie majątku o konkretne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia. Ocena w tym zakresie nie była możliwa ze względu na brak stosownych informacji przekazanych przez skarżącą. Orzecznictwo sądów administracyjnych wielokrotnie wskazywało na to, że obowiązki te spoczywają po stronie wnioskodawcy, że sąd administracyjny nie wzywa w takiej sytuacji o przedstawienie dokumentacji, wreszcie, że egzekucja administracyjna z natury rzeczy jest dla strony uciążliwa. Brak opisu tego, na czym dokładnie polegałaby niepowetowana szkoda, o której wspomina pełnomocnik w skardze kasacyjnej, powoduje, iż wniosek nie mógł zostać uwzględniony. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zaistniały przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i na podstawie tego przepisu w zw. z art. 193 i art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.