II FSK 1188/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia WSA (del.) Mirosław Surma (sprawozdawca), Protokolant Wiktor Herlinger, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 lutego 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1818/15 w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2015 r. p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) zwrócić W.S. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt) złotych.

1. Wyrokiem z 10 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1818/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 8 października 2015 r., nr: [...] w przedmiocie odmowy ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2015 r. 2. Od powyższego wyroku W.S. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W dniu 8 maja 2018 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Podstawą do cofnięcia skargi kasacyjnej jest zdanie pierwsze art. 60 w związku z art. 193 p.p.s.a. Również zdanie drugie art. 60 p.p.s.a. ma zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Natomiast zdanie trzecie tego przepisu, traktujące o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, nie może być stosowane w odniesieniu do skargi kasacyjnej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, str. 572 – 573). Skoro bowiem Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, i to bez zgody strony przeciwnej. 4. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art.232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.