II FSK 1166/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej M. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 1365/18 oddalającego skargę M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Wyrokiem z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 1365/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. P. (dalej: skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 20 września 2018 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie skarżącą stawiła się wraz z pełnomocnikiem substytucyjnym adw. M. T., która przedłożyła upoważnienie do działania za skarżącą przed Sądem pierwszej instancji (k. 18 akt sądowych). Upoważnienie to zostało udzielone adw. M. T. przez adw. K. T. – T., która została wyznaczona pełnomocnikiem skarżącej z urzędu (k. 11 akt sądowych). Pismem z dnia 16 października 2019 r. adw. M. T. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 1365/18 (k. 28 akt sądowych). Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem Sąd pierwszej instancji doręczył adw. K. T. – T., na adres Kancelarii Adwokackiej, widniejący w aktach sprawy (k. 40 akt sądowych). Pismem z dnia 13 stycznia 2020 r. adw. M. T. złożyła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna musi być (poza wyjątkami określonymi w § 2 i § 3, nie mającymi zastosowania w niniejszej sprawie) sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Pełnomocnik ten winien wykazać swoje umocowanie do dokonania tej czynności, zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. Pełnomocnictwo może być ogólne, do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi (art. 36 pkt 1 P.p.s.a.), do prowadzenia poszczególnych spraw (art. 36 pkt 2 P.p.s.a.) i do niektórych czynności w postępowaniu (art. 36 pkt 3 P.p.s.a.). Zakres umocowania w przypadku udzielenia dwóch pierwszych rodzajów pełnomocnictw określono w art. 39 P.p.s.a. Pełnomocnictwo określone w art. 36 pkt 3 P.p.s.a. ma zakres najwęższy. W ramach tak określonego umocowania pełnomocnik może dokonywać tylko czynności w nim wskazanych. W niniejszej sprawie adw. K. T. – T. udzieliła upoważnienia adw. M. T. do "reprezentowania/obrony w sprawie sądowej ze skargi M. P. [...] przed WSA w Krakowie, sygn. I SA/Kr 1365/18". Z pełnomocnictwa substytucyjnego wynika zatem, że adw. M. T. została umocowana do działania w imieniu skarżącej jedynie przed Sądem pierwszej instancji. Nie została zaś upoważniona do sporządzenia skargi kasacyjnej za skarżącą i działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Skarga kasacyjna złożona w imieniu skarżącej przez adw. M. T. jest więc obarczona brakiem formalnym. Brak umocowania pełnomocnika do działania za stronę przez Naczelnym Sądem Administracyjnym stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, który może być usunięty na wezwanie Sądu w trybie określonym w art. 49 § 1 i § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przed przekazaniem sprawy do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu nie wezwał do usunięcia ww. braku skargi kasacyjnej. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, na podstawie art. 180 P.p.s.a., zwrócić akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie w celu usunięcia dostrzeżonego braku. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.