II FSK 1151/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosków Z. D. i M. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2486/16 w sprawie ze skargi Z. D. i M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: oddalić wnioski.

Sygnatura akt II FSK 1151/19 U z a s a d n i e n i e Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15.02.2018 r. oddalił skargę Z. D. i M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. W skardze kasacyjnej od tego wyroku Z. D. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu II instancji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu przywołując art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wskazał, że nieuzasadnione wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niepotrzebne dolegliwości i znaczne koszty. Podniósł, że wykonanie decyzji skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody. W piśmie z 18.04.2019 r. M. D. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu powieliła argumentację wskazaną przez skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wnioski nie zasługują na uwzględnienie. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z 24.08.2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w postępowaniu poprzedzającym wydanie wyroku, rozpoznając wniosek analogiczny w swej treści do obecnie analizowanego. Sąd uznał, że przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej sformułowane w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie zostały przez skarżących uprawdopodobnione, ponieważ nie zaprezentowali stosownej argumentacji na okoliczność wystąpienia niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji, ale także nie przedstawili żadnych danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji spowoduje wymieniony powyżej skutek. Tymczasem obowiązkiem wnioskodawców było uprawdopodobnienie, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji grozi im szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty bądź też, że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak skarżący nie wykazali, ograniczając się w tym zakresie do samego sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do odstąpienia od powyższej oceny na etapie postępowania kasacyjnego, zważywszy na równie ogólnikową treść obecnie rozpoznawanego wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania skarżonej decyzji oraz brak dokumentów pozwalających na zweryfikowanie sytuacji majątkowej skarżących. W zasadzie, oprócz samego sformułowania wniosków o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, skarżący w żaden sposób nie uzasadnili ich. Poza ogólnym stwierdzeniem, że wykonanie decyzji spowoduje niepotrzebne dolegliwości, nie wykazali ewentualnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji, na swoją sytuację majątkową, czy w ogóle bytową. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez ewentualny późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20.12.2004 r., GZ 138/04). Co więcej, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Mając zatem powyższe na uwadze należy zauważyć, że w złożonych wnioskach nie wskazano w ogóle na czym miałoby polegać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji względem skarżących. Powołanie się przez skarżących na wyrządzenie im znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego, nie spełnia określonej w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki, warunkującej możliwość wstrzymania wykonania decyzji. Jednocześnie należy podkreślić, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, o czym stanowi art. 61 § 4 P.p.s.a. Jak już wskazano na wstępie, to jednak w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń odpowiednimi dokumentami. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. oddalił wnioski skarżących.