II FSK 1142/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M.B o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2013 r. sygn. akt II FSK 325/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 679/10 w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportu za 2009 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 18 października 2013 r. sygn. akt II FSK 325/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 679/10 oddalającego skargę M.B. - zwanego dalej "Skarżącym", na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 stycznia 2010 r. w przedmiocie podatku od środków transportu za 2009 r. Pismem z dnia 12 lutego 2014 r. Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia maja 2010 r. w przedmiocie podatku od środków transportu za 2009 r. W piśmie procesowym Skarżący wskazał, że postępowanie to toczyło się pod sygn. akt II FSK 325/12 oraz I SA/Kr 679/10. Jako podstawę swojego żądania Skarżący podał wystąpienie nowych okoliczności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 324/14, stosownie do art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Na wstępie wskazał, że zgodnie z art. 270 w zw. z art. 273 § 2 P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podniósł, że stosownie do art. 275 P.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn innych niż jego nieważność (art. 271 P.p.s.a.) właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Sprawa ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 stycznia 2010 r. w przedmiocie podatku od środków transportu za 2009 r. była przedmiotem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 679/10. Orzeczenie to nie zakończyło jednak sprawy, gdyż Skarżący wywiódł od niego skargę kasacyjną, która została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt II FSK 325/12. Zatem sądem, który ostatnio orzekał w sprawie, której wznowienia domaga się Skarżący, był Naczelny Sąd Administracyjny. W świetle przytoczonego art. 275 P.p.s.a. oznacza to, że to Naczelny Sąd Administracyjny - a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - jest właściwy do rozpoznania przedmiotowej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym służącym od prawomocnych orzeczeń sądów administracyjnych, ale jednocześnie jest pismem strony w rozumieniu art. 45 P.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymogom określonym w art. 46 P.p.s.a., powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, co wynika z brzmienia art. 276 P.p.s.a., a ponadto powinna zawierać wszystkie te elementy, które zostały wyszczególnione w art. 279 P.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05). Zgodnie z treścią art. 276 P.p.s.a., do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 P.p.s.a. W myśl § 1 tego artykułu, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast stosownie do jego § 2, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Powyższa regulacja prowadzi do wniosku, że w przypadku, gdy tak jak w niniejszej sprawie, do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, do skargi o wznowienie postępowania ma zastosowanie przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że skarga o wznowienie postępowania musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie (zob. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego Bogusław Dauter, wyd. 3, LexisNexis, Warszawa 2011 r. s. 602; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2010 r., s. 628 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 oraz z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. akt II OSK 955/10). Skarżący nie spełniał wymagań wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a., a skargę o wznowienie postępowania sporządził osobiście. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 175 § 1 i art. 276 P.p.s.a.