II FSK 1094/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Op 448/17 w sprawie ze skargi C. z ograniczoną odpowiedzialnością sp.k. z siedzibą w O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia sprostować z urzędu sentencję postanowienia zawartego w punkcie 3 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2020 r., sygn. akt II FSK 1094/18, w ten sposób, że w wersie drugim od dołu w miejsce "477 (słownie: czterysta siedemdziesiąt siedem)" wpisać "580 (słownie: pięćset osiemdziesiąt)".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2016 r., II FSK 1772/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą punkcie 3 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2020 r., sygn. akt II FSK 1094/18, w ten sposób, że zastąpił błędne postanowienie o kosztach prawidłowym. W postanowieniu zawartym w tym punkcie nie zasądzono pełnych kosztów, uwzględniających sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym radcy prawnego, który nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji. Zasadność niniejszego sprostowania nie budzi w sprawie większych wątpliwości i odpowiada wymaganiom regulacji powołanej na stronie 11 uzasadnienia ww. wyroku NSA (art. 203 pkt 2 P.p.s.a. i nast.).