II FPP 5/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący ‒ sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia C. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt II FPP 5/19 w przedmiocie wpisu od skargi na przewlekłość postępowania w sprawie ze skargi C. T. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie o sygn. akt I SO/Go 1/18 z wniosku C. T. o wyłączenie sędziów oraz referendarzy sądowych WSA w Szczecinie w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 787/17 ze skargi C. T. na postanowienie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić zażalenie.

Zarządzeniem z 6 marca 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwał C. T. do uiszczenia wpisu od skargi na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie o sygn. akt I SO/Go 1/18. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, skarżący nie uiścił wpisu i wniósł zażalenie na ww. zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, które są wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Przepisy działu dotyczącego zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje zażalenia (por. art. 198 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie wniesiono na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy zatem stwierdzić, że zażalenie na takie zarządzenie jest niedopuszczalne. Zażalenie (tak jak skarga kasacyjna) jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zauważa wprawdzie, iż zażalenie skarżącego obarczone jest brakami formalny, jednakże w związku z jego niedopuszczalnością nie wzywał skarżącego do ich uzupełnienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., należało zażalenie, jako niedopuszczalne, odrzucić.