II FNP 3/21

Dnia 20 kwietnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący ‒ sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), sędzia NSA Antoni Hanusz, sędzia WSA (del.) Artur Kot, , po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2020 r., sygn. akt II FZ 482/20, oddalającego zażalenie H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SPP/Wa 599/19 w sprawie ze skargi H. S. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie odmowy doręczenia deczyji postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Postanowieniem z 11 grudnia 2020 r., sygn. akt II FZ 482/20, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie H. S. (dalej: "skarżący") na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SPP/Wa 599/19, odrzucające zażalenie skarżącego. Pismem z 26 stycznia 2021 r. skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego powyżej orzeczenia NSA. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 285l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – zwanej dalej: "p.p.s.a."), w przypadkach nieuregulowanych przepisami niniejszego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jednym z przepisów, który znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest art. 175 § 1 p.p.s.a, który przewiduje przymus adwokacko-radcowski. To oznacza, że skarga ta musi być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Jeśli skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie spełnia wymogu sporządzenia przez adwokata bądź radcę prawnego, podlega odrzuceniu, o czym przesądza treść art. 285f § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i osobiście podpisana przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, sporządzona przez skarżącego, nie spełniła także innych wymogów formalnych. Zgodnie z art. 285a § 3 p.p.s.a. od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga nie przysługuje, z wyjątkiem gdy niezgodność z prawem wynika z rażącego naruszenia norm prawa Unii Europejskiej. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego traktuje się jak orzeczenia wydane w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi. Skarżący w swojej skardze nie wskazał na naruszenia przepisów norm prawa Unii Europejskiej, co jest niezbędnym wymogiem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia NSA. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285f § 3 oraz art. 285h § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.