I SPP/Go 83/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B., I.B. i J.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania spadkodawcy w podatku od towarów i usług postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

J.B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jego dochody nie pozwalają na pokrycie kosztów sądowych związanych ze sprawą. Oprócz dopłat do mediów dokłada się do zgromadzenia opału na zimę oraz do naprawiania awarii. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka sam. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, wierzytelności ani przedmiotów wartościowych. Otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1900 zł. Wśród zobowiązań i stałych wydatków wnioskodawca wskazał: dopłatę do mieszkania (300 zł), gaz (80 zł), internet (37zł), woda (200 zł), dopłata do opału (500 zł). Ponieważ treść oświadczenia o majątku i dochodach skarżącego nie była wystarczający do ustalenia jego sytuacji finansowej, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) – zwanej dalej "P.p.s.a.", zarządzeniem z 28 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do nadesłania: dokumentu potwierdzającego źródło i wysokość dochodów, oświadczenia czy jest żonaty, a jeżeli tak, dokumentów potwierdzających źródło i wysokość jej dochodów, wyciągów ze wszystkich kont bankowych oraz kopię rocznego zeznania podatkowego za 2018 r. Wezwanie doręczono 5 września 2019 r. Do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie nadesłał żądanych oświadczeń i dokumentów. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarty w powyższym przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. W postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie II FZ 118/16 Naczelny Sąd Administracyjny (www.orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające, do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 P.p.s.a strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Konstrukcja tego przepisu zakłada więc obowiązek współpracy wnioskodawcy z sądem. Niedopełnienie powyższego obowiązku może w konsekwencji skutkować niewykazaniem, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Jest to bowiem rodzaj dodatkowego postępowania dowodowego, w którym Sąd ma możliwość uzupełnienia wniosku oraz określenia w sposób pełny i klarowny stanu majątkowego wnioskodawcy. Mając na uwadze to, że wnioskodawca nie nadesłał wskazanych wyżej dokumentów, nie można przyjąć, że dokonał wszelkich starań, by w sposób zupełny zobrazować swoją sytuację finansową, a w konsekwencji wykazał zasadność złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.