I SPP/Go 80/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2015 r. postanawia: zwolnić skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej w części przekraczającej 500 (pięćset) złotych.

R.B. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 25 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Go 63/19. W środku zaskarżenia zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazać należy, że analogiczny wniosek skarżącego został rozpoznany postanowieniami z 5 września 2018 r. w sprawach o sygn. akt I SA/Go 367/18 oraz I SA/Go 388/18 oraz postanowieniem z 20 lutego 2019 r. sygn. akt I SPP 10/19. Ze złożonego w niniejszej sprawie oświadczenia od stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów złożonych w ww. sprawach wynika, że skarżący mieszka wraz z żoną. Jest właścicielem magazynu: o powierzchni 700 m2 i wartości ok. 670.000 zł oraz obciążonego hipoteką na rzecz [...] oraz Urzędu Skarbowego. Skarżący nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności czy przedmiotów wartościowych. Na dochody gospodarstwa domowego skarżącego składają się: wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę skarżącego w wysokości 1670 zł oraz zysk z działalności gospodarczej jego małżonki w wysokości 2000 zł. Wśród zobowiązań i stałych wydatków skarżący wskazał m.in.: koszty utrzymania i dojazdu do pracy w wysokości około 3.000 zł, koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz zaległości z tytułu zobowiązań podatkowych w wysokości ok. 50.000 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Porównanie danych o majątku i dochodach skarżącego wynikających ze złożonego w niniejszej sprawie formularza PPF z danymi zgromadzonymi w postępowaniu o sygn. akt I SPP 10/19 pozwala stwierdzić, że ocena możliwości sfinansowania przez skarżącego kosztów postępowania dokonana w postanowieniu z 20 lutego 2019 r. jest aktualna. Działalność gospodarcza Przedsiębiorstwo R.B., P.B. – "Z" jest nadal prowadzona. Przyjąć zatem należy, że skarżący dysponuje zasobami finansowymi, które pozwalają na ich kontynuowanie. Wśród kosztów ich prowadzenia znajdują się wydatki związane z utrzymaniem magazynów, telefonów firmowych, obsługi zamówień towaru - których konieczność spłaty co do zasady nie ma pierwszeństwa przed obowiązkiem poniesienia kosztów postępowania. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Na chwilę obecną, jedyną opłatą niezbędną dla dalszego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego jest wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 7.982 zł. Zestawienie wysokości tej kwoty z majątkiem skarżącego i przychodami z działalności gospodarczej małżonków B. pozwala przyjąć, że uiszczenie ww. wpisu w pełnej wysokości wpłynie na płynność finansową prowadzonej działalności gospodarczej, co w dalszej perspektywie prowadzić może do uszczerbku utrzymania koniecznego rodziny skarżącego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.