I SPP/Go 77/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. sp. z o.o. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

K. sp. z o.o. wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.315 zł skarżąca Spółka złożyła "zażalenie", które ze względu na treść jego uzasadnienia zostało uznane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z nadesłanego formularza PPPr wynika, że Spółka wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wartość bieżących zobowiązań Spółki z tytułu podatku od nieruchomości oraz opłat za użytkowanie wieczyste znacząco przekracza możliwości finansowe Spółki. Posiadane przez Spółkę nieruchomości nie nadają się w większości do prowadzenia działalności gospodarczej. W oświadczeniu o majątkach i dochodach wskazano, że wysokość kapitału zakładowego wynosi 100.000 zł. Nie podano wartości środków trwałych ani wysokości zysku za ostatni rok obrotowy. Spółka nie posiada środków finansowych na kontach bankowych ani w kasie. Ponieważ treść ww. oświadczeń nie była wystarczająca do ustalenia rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącej, wezwano ją do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Wynika z nich m.in., że spółka nie jest podatnikiem VAT. Zgodnie z bilansem sporządzonym na dzień [...] czerwca 2019 r. Spółka posiada aktywa obrotowe w wysokości 408.039,45 zł, na które w większości (396.079,45 zł) składają się należności z tytułu dostaw i usług o okresie spłaty do 12 miesięcy. Z rachunku zysków i strat oraz zeznania podatkowego CIT-8 wynika z kolei, że w 2018 r. Spółka zanotowała dochód w wysokości 196.341,06 zł. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr z 2018r., poz. 1302 ze zm. – dalej zwanej P.p.s.a.) osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Skarżąca pozostaje w obrocie gospodarczym, ponosi koszty swojego utrzymania oraz osiąga zysk z działalności operacyjnej. Ponadto posiada aktywa obrotowe znacznej wartości w postaci należności z tytułu dostaw i usług o okresie spłaty do 12 miesięcy. W ocenie orzekającego świadczy to o tym, że wbrew stanowisku skarżącej, działalność gospodarcza spółki daje jej możliwość partycypacji w kosztach zainicjowanego przez nią postępowania. Oceny tej nie zmienia wysokość zobowiązania podatkowego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji. Po pierwsze nie jest to bowiem decyzja prawomocna, po drugie Spółka może skorzystać w wielu środków prawnych aby odroczyć płatność wynikającej z niej należności. Ponadto zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577 ze zm.) umowa spółki może zobowiązywać wspólników do dopłat w granicach liczbowo oznaczonej wysokości w stosunku do udziału. Jak podkreśla się w literaturze przedmiotu, dopłaty mogą być wnoszone w związku z czasowymi trudnościami finansowymi spółki, potrzebą jej dokapitalizowania, koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów inwestycyjnych (por. A. Kidyba, Komentarz aktualizowany do art. 1-300 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych; LEX/el., 2016. Stan prawny na 30 czerwca 2017 r.). Jak natomiast wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny (np. w postanowieniach z dnia 19 grudnia 2013 r. sygn. akt I GZ 567/13 i I GZ 568/13. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), z uwagi na fakt, że dopłata jest formą wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz spółki, należy przyjąć, że może ona być wykorzystana także na pokrycie kosztów sądowych w sprawach prowadzonych przez spółkę. Zatem nawet, gdy spółka nie dysponuje środkami pieniężnymi niezbędnymi do opłacenia takich koniecznych wydatków, udziałowcy mają możliwości prawne by wesprzeć finansowo utworzony przez nich podmiot prawa, poprzez dofinansowanie działalności spółki bądź w formie dopłat bądź udzielania pożyczki przez udziałowca. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia