I SPP/Go 18/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 18/21 w sprawie ze skargi L spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 rok postanawia: odrzucić zażalenie.

L sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie podatku rolnego za 2020 rok (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 49/21). Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 18/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 maja 2021 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Odpis powyższego postanowienia doręczono stronie skarżącej w dniu 5 lipca 2021 r. (k. 109 akt sprawy). Następnie w dniu 19 lipca 2021 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej Spółki z dnia [...] lipca 2021 r. zatytułowane jako "Sprzeciw na postanowienie Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 czerwca 2021 r., sygn. akt I SPP/Go 18/21, doręczone w dniu 05 lipca 2021 r.". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2021 r. z uwagi na treść ww. pisma uznano za zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 29 czerwca 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 18/21. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tymże przepisie. Tym samym, jeśli ww. ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA w Warszawie z 30 czerwca 20211 r., sygn. akt II FZ 196/11; orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przepisu tego wynika, że rolą wojewódzkiego sądu administracyjnego jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a zatem definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 - komentarz do art. 260 P.p.s.a.). Art. 260 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż w sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Zgodnie z art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Analiza akt sądowych wskazuje, że wniosek skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy został prawomocnie rozstrzygnięty, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, działając jako sąd drugiej instancji, rozpoznał merytorycznie sprzeciw strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 maja 2021 r. i postanowieniem z dnia 29 czerwca 2021 r. utrzymał w mocy wskazane postanowienie referendarza sądowego. Na gruncie ustawy P.p.s.a., postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu jest niezaskarżalne, bowiem nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1 – 10 P.p.s.a. ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienie. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę fakt, że strona skarżąca wniosła zażalenie na prawomocne postanowienie, od którego P.p.s.a. środka odwoławczego nie przewiduje, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.