I SPP/Go 112/20

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2015 r. postanawia: 1. Zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. 2. Ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu.

A.S. złożył skargę na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 446/20). W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od ww. skargi w kwocie 716 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że jest osobą niepełnosprawną z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Mieszka wraz z konkubiną i dwójką małoletnich dzieci, u matki konkubiny. Skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności i przedmiotów wartościowych. Uzyskuje wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 1.876 zł netto, które jest zajęte przez komornika na kwotę ok. 1.762.505,02 zł. Konkubina pozostaje bez zatrudnienia i bez dochodu. Otrzymują świadczenie 500+ na dzieci. Wśród stałych wydatków skarżący wskazał: 300 zł partycypacja w kosztach utrzymania mieszkania matki konkubiny skarżącego, w którym zamieszkują, ok. 1.200 zł wyżywienie czteroosobowej rodziny, ok. 300 zł środki higieny i czystości, ubiór. Skarżący nadesłał zaświadczenie o dochodach potwierdzające jego miesięczny dochód w kwocie 1.876,62 zł netto oraz zajęcia w kwocie 1.762.505,02 zł, a także orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. W tak ustalonej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącego jego wniosek należało uwzględnić. Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej zwanej "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim o jakie wnioskuje skarżący, obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Z kolei, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie orzekającego, skarżący wykazał, że nie jest w stanie sfinansować opłat sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika, odpłatnego co do zasady. Skarżący nie ma oszczędności, nieruchomości, rzeczy ruchomych, ani jakichkolwiek przedmiotów wartościowych, które mógłby spieniężyć. Jego dochody, obciążone zajęciami, służą wyłącznie bieżącemu utrzymaniu czteroosobowej rodziny. Zajęcia sięgają kwoty ponad 1,7 mln zł. Rodzina korzysta nadto z pomocy matki konkubiny skarżącego. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.