I SPP/Go 101/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2016 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.

B.P. złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 10 lipca 2019 r. sygn. akt I SA/Go 262/19. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 5.624 zł wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podniosła, że pomimo uzyskiwania dochodu z działalności gospodarczej, to zły stan przepływów pieniężnych nie pozwala na pokrycie wpisu. Z zawartego w formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka sama. Jest właścicielką połowy domu w zabudowie szeregowej – 60m2, mieszkania o powierzchni 35m2 oraz połowy mieszkania – 15m2. Posiada oszczędności w postaci lokaty bankowej w wysokości 828.000 zł. Miesięczny dochód z działalności gospodarczej wynosi 165.000 zł netto. Wśród zobowiązań i stałych wydatków wskazała kredyt w wysokości 2.000.000 oraz spłatę odsetek w wysokości 7.000 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przypadku przyznania prawa pomocy koszty postępowania sądowego pokrywane są z budżetu państwa, korzystanie z niej powinno mieć miejsce jedynie w przypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca rzeczywiście nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Stosując prawo pomocy, nie można bowiem chronić, czy też wzbogacać majątku osób prywatnych, gdyż celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak jest środków finansowych na zaspokojenie swoich podstawowych potrzeb życiowych, i poniesienie w takiej sytuacji kosztów sądowych. Analiza przedstawionej w formularzu PPF sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej jednoznacznie wskazuje, że jest ona w stanie partycypować w kosztach procesu. Zgromadzone przez nią oszczędności w wysokości 838.000 zł oraz miesięczne dochody wielokrotnie przewyższają wysokość należnego wpisu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.