I SPP/Gd 9/20

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. N. o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1239/19 ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2015 roku postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

S. N. wniósł skargę decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 23 kwietnia 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2015 roku. Jednocześnie zwrócił się na urzędowym formularzu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z 22 sierpnia 2019 r. sygn. akt I SPP/Gd 245/119 starszy referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskiem z 23 grudnia 2019 r. złożonym równocześnie ze skargą kasacyjną od wyroku wydanego w sprawie w dniu 23 października 2019 r. skarżący ponownie wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W sprawie zważono, co następuje: Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych należało umorzyć. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej w skrócie p.p.s.a., obowiązku uiszczenia kosztów sądowych nie ma m.in. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Jak już wyżej wskazano, prawomocnym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2019 r. skarżącemu zostało przyznane w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skoro skarżący został już wskazanym postanowieniem prawomocnie zwolniony z obowiązku poniesienia wszelkich kosztów sądowych w niniejszej sprawie, to rozpoznawanie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy w niniejszej sprawie uznać za zbędne. Konsekwencją tego jest umorzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy na podstawie art. 249a p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie przywołanego art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.