I SPP/Gd 195/24

Dnia 3 grudnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 października 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z 16 września 2024 r. o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego z 3 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SPP/Gd 21/24 w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 4 grudnia 2023 r., nr 2201-IEW.4268.28.2023/MB w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z 22 października 2024 r. (k. 39) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 16 września 2024 r. o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego z 3 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SPP/Gd 21/24. Na powyższe rozstrzygnięcie pismem z 11 listopada 2024 r. (k. 47) A.B. wniósł zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej w dalszej części p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 p.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 323/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia jest niedopuszczalne, istniały podstawy do jego odrzucenia, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.