I SO/Wa 1569/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.K., J.P. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. postanawia 1. wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2.000 zł (dwa tysiące) złotych, 2. zasądzić od Prezydenta [...] solidarnie na rzecz skarżących J.K., J.P. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. J.K., J.P. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny za nieprzekazanie sądowi ich skargi z dnia [...] stycznia 2016 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], oznaczonej jako " [...] oznaczona numerem [...]". Skarżący wskazali, że do dnia sporządzenia wniosku o wymierzenie grzywny w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie nie odnotowano wpływu ww. skargi złożonej w dniu 20 stycznia 2016 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Pismem z dnia 29 grudnia 2016 r. (doręczonym 4 stycznia 2017 r.) Sąd przekazał powyższy wniosek do organu, zobowiązując jednocześnie do udzielenia, w terminie 30 dni odpowiedzi oraz nadesłania akt sprawy. Prezydent [...] w dniu 15 lutego 2017 r. (data stempla biura podawczego) nadesłał powołaną powyżej skargę z dnia [...] stycznia 2016 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 205/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. (art. 54 § 2 ustawy). Stosownie zaś do art. 55 § 1 ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Prezydent [...] nie wypełnił w terminie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy o sygn. I SAB/Wa 205/17 skarga J.K. i J.P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] wpłynęła do Prezydenta [...] w dniu 20 stycznia 2016 r. (karta nr 2 akt sądowych w sprawie o sygn. I SAB/Wa 205/17). Od tej daty rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi na skargę, który upłynął Prezydentowi z dniem 19 lutego 2016 r. Przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę dopiero przy piśmie z dnia 10 lutego 2017 r. (wpłynęła do Sądu w dniu 15 lutego 2017 r.), a więc po roku od daty otrzymania skargi przez organ i po złożeniu niniejszego wniosku. Podnieść należy, że bez znaczenia są przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Z akt sprawy nie wynika, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania akt w terminie określonym w ustawie. Mając na uwadze powyżej wskazane okoliczności Sąd uznał wniosek skarżących za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w kwocie 2.000 zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony niewypełnienie przez organ ustawowych obowiązków, jednakże uwzględnił przekazanie przedmiotowej skargi do Sądu, która została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 205/17. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. Z tego też względu, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U z 2015 r., poz. 1800).