I SO/Wa 1/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: 1. wymierzyć Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1.000 (jednego tysiąca) złotych; 2. zasądzić od Prezydenta [...] na rzecz K. J. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

K. J., reprezentowana przez adwokata, wystąpiła pismem z 12 stycznia 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.), za nieprzekazanie do Sądu skargi z 1 września 2020 r. (dowód nadania) na niewykonanie przez Prezydenta [...] prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 239/17. Skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 42.000 zł oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych. Odpowiadając na wniosek Prezydent [...] zaznaczył, że akta sprawy zostały przekazane Sądowi wraz ze skargą na bezczynność Prezydenta w postępowaniu reprywatyzacyjnym dotyczącym przyznania odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...]. Wnioskiem z 11 maja 2020 r. pełnomocnik R. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Sądowi skargi z 5 lutego 2020 r. na bezczynność Prezydenta [...] w postępowaniu reprywatyzacyjnym. Postanowieniem z 16 lipca 2020 r., sygn. akt I SAB/Wa 108/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, przy czym akta przedmiotowej sprawy nie zostały przekazane do organu. Pismem z 1 września 2020 r. pełnomocnik K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie prawomocnego wyroku tego Sądu z 19 grudnia 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 239/17. Postanowieniem z 18 września 2020 r., sygn. akt I SO/Wa 3/20, Sąd oddalił wniosek R. S. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi z 5 marca 2020 r. na bezczynność Prezydenta [...]. W powyższych okolicznościach, zdaniem Prezydenta [...], pomimo braku akt, które nie wróciły dotychczas z Sądu w związku z licznymi skargami i wnioskami, Biuro Spraw Dekretowych Urzędu [...] podjęło czynności zmierzające do zakończenia postępowania odszkodowawczego. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę fakt krótkiego odstępu pomiędzy skargami składanymi przez adw. M. S., uniemożliwiający zwrot akt sprawy przez Sąd, Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości, określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Grzywna przewidziana w powołanym art. 55 § 1 p.p.s.a. jest środkiem dyscyplinującym organ administracji w przesłaniu przez niego skargi i odpowiedzi na skargę do sądu wraz z aktami sprawy bez zbędnej zwłoki, w terminie ustawowo do tego wyznaczonym. Celem ukarania organu grzywną jest zapobieżenie przedłużaniu postępowania sądowoadministracyjnego przez organ poprzez opóźnianie przesłania stosownych dokumentów, określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto wymierzenie grzywny, poza funkcją represyjną, pełni także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. W rozpatrywanej sprawie skarga wpłynęła do organu 4 września 2020 r., zatem termin zakreślony przez ustawodawcę do przekazania Sądowi skargi oraz nadesłania odpowiedzi na skargę i akt sprawy upłynął 5 października 2020 r. Akta administracyjne sprawy, jak zauważył organ, pozostawały przy rozpoznawanej przed Sądem sprawie pod sygn. akt I SAB/Wa 108/20. W takich warunkach obowiązkiem organu było przekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę w ustawowo określonym terminie. Do dnia dzisiejszego organ nie zastosował się jednak do nałożonego obowiązku. Zostały zatem spełnione przesłanki do ukarania organu grzywną za naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a. Wysokość wymierzonej grzywny jest w ocenie Sądu adekwatna do stwierdzonego uchybienia organu i mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jednocześnie należy wskazać, że ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu sądu, a jedynie górną granicę określono w powołanym wyżej art. 154 § 6 p.p.s.a. Sąd wymierzając grzywnę bierze pod uwagę takie elementy jak: charakter sprawy, okres pozostawania organu w bezczynności oraz podjęte przez organ działania w celu załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie nie można było pominąć podnoszonych przez organ utrudnień związanych z wpływem skarg składanych przez pełnomocnika skarżącej w krótkich odstępach czasu. Z tych wszystkich względów wymierzenie organowi grzywny w żądanej przez skarżącą wysokości, należało uznać za nieadekwatną do skali stwierdzonego naruszenia prawa. Orzeczona kwota, w ocenie Sądu, jest wystarczająca dla osiągnięcia zarówno jej represyjnego, jak i prewencyjnego celu, a przy tym mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a., postanowiono jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie na rzecz skarżącej kosztów postępowania obejmujących wpis sądowy od wniosku w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w kwocie 480 zł, uwzględniając uiszczoną opłatę skarbową od pełnomocnictwa, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.