I SO/Sz 5/21

Sygn. [...] I SO/Sz 5/21 P O S T A N O W I E N I E Dnia 19 kwietnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 19 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń, czerwiec i lipiec 2011 r. oraz za okres od września do grudnia 2011 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sygn. akt I SO/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E S. T. (dalej: "skarżący") pismem z 1 marca 2021 r. wniósł za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej: "organ odwoławczy") skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję organu odwoławczego z 3 lutego 2021 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. z 29 września 2020 r. znak [...]; [...] w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego za styczeń, czerwiec i lipiec 2011 r. oraz za okres od września do grudnia 2011 r. Następnie pismem z 10 marca 2021 r. (wpływ do organu odwoławczego 12 marca 2021 r.), skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nadto, pismem z 10 marca 2021 r. (data wpływu 12 marca 2021 r.) skarżący wystąpił bezpośrednio do tutejszego sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że zostało wszczęte wobec niego postępowanie egzekucyjne poprzez zajęcie rachunków bankowych i zablokowanie znajdujących się na tych rachunkach środków, które ą niezbędne na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący wyjaśnił, że działalność prowadzi od 1992 r. i nigdy nie był dłużnikiem organu podatkowego. Kontynuowanie egzekucji spowoduje – w ocenie skarżącego – wyrządzenie znacznej szkody lub doprowadzi do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji działalności gospodarczej. Skarżący wskazał, że na chwilę składania wniosku zatrudnia 60 osób. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje – zdaniem skarżącego – przeprowadzenie egzekucji, co pociągnie za sobą nieodwracalne szkody. Skarżący wskazał, że przedłoży się to na brak pieniędzy nie tylko na zakup paliwa do 40 samochodów ciężarowych ale także na wypłaty dla pracowników. Skarżący wskazał, że przed wszczęciem postępowania przez organ, zatrudnionych było 90 pracowników i jeździło 60 samochodów ciężarowych. Skarżący wnosi, że w przypadku realizacji wszczętej egzekucji, nie będzie w stanie unieść ciężaru wynikającego z pozbawienia środków niezbędnych do prowadzenia bieżącej działalności. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 marca 2021 r., pismem z 17 marca 2021 r. wezwano organ odwoławczy do złożenia odpowiedzi na powyższy wniosek skarżącego. Pismem z 18 marca 2021 r. organ odwoławczy przesłał do tutejszego sądu postanowienie z 16 marca 2021 r. znak [...] o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że ocena została oparta wyłącznie na przedstawionych przez skarżącego argumentach, ponieważ do wniosku skarżący nie dołączył dokumentów potwierdzających zaistnienie przewidywanych skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Uniemożliwiło to – zdaniem organu – zapoznanie się oraz analizę stanu majątkowego przedsiębiorstwa skarżącego, co jest niezbędne do oceny zasadności wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Nadto organ odwoławczy wskazał, że to na skarżącym spoczywał ciężar dowody w zakresie wykazania przedstawionych we wniosku okoliczności. Do ustalenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie są wystarczające same twierdzenia skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosowanie do treści art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Możliwość ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ [...]; z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt II FZ [...]). Niezbędne do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia skarżącego powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W. 2006, s. 188). Wskazać przy tym należy, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej, która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o których stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Z uzasadnienia wniosku skarżącego powinny więc wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W przypadku wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności p.p.s.a. nie przewiduje – jak w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2018 r. sygn. akt II FZ [...]). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że użyty przez ustawodawcę zwrot "znaczna szkoda" oznacza taką szkodę, zarówno majątkową i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast "trudne do odwrócenia skutki", to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W rozpatrywanej sprawie skarżąca zasygnalizowała jedynie ogólnikowo, że wyegzekwowanie wskazanego w decyzji zobowiązania jest nie tylko sprzeczne z interesem strony, ale także narazi na straty o nieodwracalnych skutkach. Takie ogólne stwierdzenie nie jest jednak wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.