I SO/Sz 4/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku F. z siedzibą w S. o wymierzenie Prezesowi Sądu Apelacyjnego w Szczecinie grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny

F. w S. (dalej: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wymierzenie Prezesowi Sądu Apelacyjnego w Szczecinie (dalej "organ") grzywny za nieprzekazanie jej skargi z dnia 14 kwietnia 2025 r. na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej, o którą wystąpiła wnioskiem z dnia 19 marca 2025 r. Według skarżącej, istotne jest, że organ nie przekazał złożonej przez nią skargi Sądowi w terminie, zaś powody braku jej przekazania były bez znaczenia. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że na wniosek skarżącej z dnia 19 marca 2025 r. przesłano jej żądaną informację w postaci wyroku z uzasadnieniem o sygn. akt II Aka152/24, który został poddany anonimizacji. W dniu 14 kwietnia 2025 r. wpłynęła do organu skarga skarżącej na bezczynność organu. Skarżąca zarzuciła w niej organowi nadmierną anonimizację. Organ dokonał autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej: "p.p.s.a.") i przesłał w dniu 24 kwietnia 2025 r. skarżącej ww. wyrok wraz z uzasadnieniem. W dniu 26 kwietnia 2025 r. skarżąca nadesłała pisemne podziękowania za udostępnione jej materiały. Sprawa o bezczynność ze skargi skarżącego została zarejestrowana pod sygn.. akt I SAB/Sz 85/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Wskazać należy, że termin na przekazanie skargi wraz z kompletem dokumentów w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej wynosi 15 dni na podstawie art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej "u.d.i.p."). Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że po złożeniu skargi przez skarżącą, organ skorzystał z instytucji samokontroli, określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z ww. przepisem, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Po złożeniu skargi na działanie (bezczynność) organu obowiązkiem organu jest jej nadesłanie wraz z kompletem akt sprawy do sądu administracyjnego. Organ nie jest zwolniony z tego obowiązku nawet w przypadku skorzystania z instytucji autokontroli, określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, wyd. VI, WKP 2016, teza 37). Powyższy obowiązek jest konsekwencją tego, że postępowanie sądowoadministracyjne wszczyna złożenie skargi na działalność (bezczynność) organu, zaś jego zakończenie należy do sądu administracyjnego. W sprawie nie jest kwestionowane, że organ nie przekazał Sądowi skargi w terminie 15 dni. Skarżąca złożyła ją w dniu 14 kwietnia 2025 r., zatem skarga powinna zostać przekazana Sądowi do dnia 29 kwietnia 2025 r. wraz z kompletem dokumentów. Do WSA w Szczecinie skarga wpłynęła w dniu 27 czerwca 2025 r. Wyjaśnić należy, że wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 §1 p.p.s.a. może nastąpić wyłączenie na wniosek skarżącego. Użyty w tym przepisie zwrot "może" oznacza uznaniowość orzeczenia grzywny przez sąd administracyjny. Warunkiem koniecznym do orzeczenia grzywny jest niezastosowanie się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Spełnienie przesłanki ustawowej nie musi jednak skutkować wymierzeniem organowi grzywny, jeśli z okoliczności sprawy wynika, że nie było to przez organ zawinione albo zawinione nieznacznie. W ocenie Sądu, opóźnienie w złożeniu grzywny nie było celowym działaniem organu, lecz wynikało z błędnej interpretacji art. 54 § 3 p.p.s.a. W przekonaniu organu, po udzieleniu skarżącej żądanej informacji był on zwolniony z obowiązku przekazania skargi. Powyższy błąd został przez organ naprawiony przez przesłanie do Sądu skargi wraz z kompletną dokumentacją. Zdaniem Sądu, za odstąpieniem od wymierzenia grzywny świadczył fakt, że opóźnienie w przekazaniu skargi nie było rażące oraz iż organ sam naprawił błąd, a także to, że skarżąca otrzymała żądaną informację w dniu 24 kwietnia 2025 r., tj. w terminie do przekazania skargi Sądowi. Z tych też przyczyn Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. oddalił wniosek o wymierzenie organowi grzywny.