I SO/Ol 3/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.K. o zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: przyznać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych WSA/post.1 - sentencja postanowienia

R.K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sadowych na urzędowym formularz "PPF". W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i synem "[...]". Poza mieszkaniem o powierzchni "[...]",, w którym zamieszkuję z całą rodziną nie posiada innych nieruchomości. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi samochód osobowy o wartości 8.5000 zł. Na dochody gospodarstwa domowego składają się: świadczenia rentowe skarżącego i jego żony oraz syna w łącznej kwocie "[...]" oraz zasiłek rodzinny w wysokości "[...]". Skarżący nie posiada żadnych innych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, ani żadnych oszczędności. W uzasadnieniu wniosku wskazał na ponoszone bieżące wydatki z tytułu spłaty rat kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania, pogrzeb "[...]" oraz studia syna w łącznej kwocie 1.450 zł, wydatki z tytułu opłat związany z utrzymaniem mieszania w kwocie 800 zł oraz z tytułu ubezpieczenia mieszkania – 70 zł kwartalnie. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej: P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt P.p.s.a. należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Rozpoznając wniosek skarżącego, referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem, czy też znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji majątkowej, czy rodzinnej. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że dochody gospodarstwa domowego skarżącego zamykają się kwotą "[...]"tj. ok. "[...]" na osobę. Z tego dochodu pokrywa on koszty bieżącego utrzymania, spłaca zaciągnięte zobowiązania z tytułu kredytów itp. Podkreślić przy tym należy, że zaciągnięte zobowiązania z tytułu kredytów związane dotyczą priorytetowych dla prawidłowego funkcjonowania rodziny skarżącego potrzeb. Tym samym wydatki z tytułu spłaty raty kredytów w tej sytuacji należy uznać za niezbędne i konieczne. Nadto z uzyskiwanego dochodu utrzymują się: skarżący jego żona oraz zamieszkujący z nimi syn. Skarżący nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł., które to mogłyby ewentualnie spieniężyć celem opłacenia należnych kosztów sądowych. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w całości, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 P..p.s.a.) w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.