I SO/Gd 1/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2021 r. Nr 2201-IOD-3.4102.87.2020.29 w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007 rok postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi.

W dniu 3 stycznia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek pani A. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "DIAS") z dnia 12 sierpnia 2021 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007 rok. Z treści kolejnego wniosku o przywrócenie terminu, złożonego za pośrednictwem DIAS, którego wpływ odnotowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w dniu 9 lutego 2022 r. wynika, że strona podtrzymuje złożony przez siebie wniosek o przywrócenie terminu z dnia 8 grudnia 2021 r. W związku z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych strona, z zachowaniem terminu ustawowego, złożyła skargę, której dotyczy wniosek o przywrócenie terminu. Brak formalny skargi został uzupełniony w zakreślonym terminie w dniu 4 kwietnia 2022 r. – skarżąca podpisała skargę. Skarga złożona przez panią A. Ż. została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 567/22. Sąd stwierdził, że złożony przez panią A. Ż. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi spełnia wymogi formalne określone w art. 87 § 1 – 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). W ocenie Sądu rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wymaga uwzględnienia, że stanie faktycznym niniejszej sprawy strona powzięła wiadomość o treści decyzji w rozmowie telefonicznej z pracownikiem organu przeprowadzonej w dniu 8 grudnia 2021 r. (por. notatka służbowa z 8 grudnia 2021 r. – k. 89 akt administracyjnych). Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2021 r. została stronie doręczona zastępczo ze skutkiem na dzień 30 sierpnia 2021 r. Skutek doręczenie zastępczego nastąpił w okresie udokumentowanej przez skarżącą choroby. Z zaświadczenia przedłożonego przez panią A. Ż. wynika, że w okresie od 1 grudnia 2020 r. do 31 maja 2021 r. korzystała ze zwolnienia lekarskiego, a następnie od 1 czerwca 2021 r. zostało jej przyznane świadczenie rehabilitacyjne. Przedłożone przez stronę zaświadczenie ZUS z 30 września 2021 r. nie zawiera określenia jednostki chorobowej. Z wyjaśnienia zawartego we wniosku z 3 stycznia 2022 r. (wniosek o przywrócenie terminu – powtórne pismo) wynika, że strona chorowała na depresję. Z treści udzielonej przez organ odpowiedzi z dnia 2 lutego 2022 r. na wniosek o przywrócenie terminu wynika, że doręczeń w sprawie podatkowej dokonywano prawidłowo, uwzględniając oświadczenie strony o rezygnacji z doręczania pism za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Należy zauważyć, że strona, składając wniosek o przywrócenie terminu, nie kwestionuje prawnej skuteczności doręczeń zastępczych. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu jest uzasadniony, albowiem złożone w sprawie oświadczenia oraz przedłożone zaświadczenie ZUS uprawdopodobniają, że strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.