I SO/Bd 5/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Bydgoszczy postanawia: odrzucić wniosek

Pismem z dnia 29 grudnia 2023 r. K. R. wniosła o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Bydgoszczy w związku z nieprzekazaniem jej odwołania z dnia 11 października 2023 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na odwołanie do właściwego sądu. Skarżąca podała, że w dniu 16 października 2023 r. wysłała do właściwego sądu za pośrednictwem Poczty Polskiej do Dyrektora Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział w Bydgoszczy odwołanie z dnia 11 października 2022 r. w związku z bezczynnością Dyrektora KRUS O/R w Bydgoszczy, polegającą na niewydaniu do chwili obecnej rozstrzygnięcia od wniesionej skargi z dnia 14 grudnia 2022 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną prawomocną decyzją z dnia 28 kwietnia 2011 r. o podleganiu ubezpieczeniu rolniczemu od 2001 r. do 2008 r. i obowiązkowi zapłaty kwoty 11.723,50 zł z tytułu składek ubezpieczenia rolniczego. Odwołanie to nie zostało przesłane przez organ do właściwego sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę ani nie została wydana jakakolwiek decyzja w sprawie tego postępowania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu organ wyjaśnił, że pismem z dnia 16 listopada 2023 r. udzielił skarżącej informacji, iż skarga z dnia 14 grudnia 2022 r. została w dniu 22 grudnia 2022 r. przekazana do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w celu dołączenia do akt sprawy o sygn. VI U 2333/22 i dalszego wykorzystania w tejże sprawie. O niniejszym fakcie strona była poinformowana pismem z dnia 21 grudnia 2022 r. Organ podał, że wyrokiem z dnia 30 marca 2023 r. sygn. akt VI U 2333/22 Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpatrzył odwołanie z dnia 8 września 2022 r. od decyzji z dnia 25 sierpnia 2022 r. wraz ze skargą z dnia 14 grudnia 2022 r., która stanowiła część akt sprawy, przez oddalanie żądania. Przedmiotowy wyrok stał się prawomocny z dniem 7 kwietnia 2023 r. W tych okolicznościach stronie w chwili obecnej nie przysługuje żaden zwykły środek zaskarżenia, ponieważ sprawy zostały osądzone prawomocnym wyrokiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz.1634, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 VI 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775, ze zm.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 VIII 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 XI 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku skarżącej o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Bydgoszczy, w związku z nieprzekazaniem "odwołania" skarżącej z dnia 11 października 2023 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na odwołanie do właściwego sądu. Przedmiotowe "odwołanie" stanowiło w istocie skargę na bezczynność organu w zakresie pisma z dnia 14 grudnia 2022 r., w którym skarżąca żądała wznowienia postępowania zakończonego ostateczną prawomocną decyzją z dnia 28 kwietnia 2011 r. o podleganiu ubezpieczeniu rolniczemu od 2001 r. do 2008 r. i obowiązkowi zapłaty kwoty 11.723,50 zł z tytułu składek ubezpieczenia rolniczego. Odwołanie od tej decyzji przysługiwało do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2024 r. poz. 90; dalej: "u.s.r."), Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wydaje decyzje m.in. w sprawach podlegania ubezpieczeniu oraz ustania ubezpieczenia, a także wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenie. Od decyzji wydawanych w tych sprawach, a także w przypadku niewydania decyzji przysługuje odwołanie do sądu w terminach i na zasadach określonych w przepisach k.p.c. o postępowaniu odrębnym w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, o czym stanowi art. 36 ust. 3 u.s.r. Zatem sprawa ta leży poza zakresem kompetencji sądu administracyjnego. Przedmiotowo właściwy jest sąd powszechny. Należy zauważyć, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie ma charakteru samodzielnego środka ochrony prawnej. Jest on ściśle związany ze skargą wnoszoną wyłącznie do sądu administracyjnego, a nie każdą skargą wnoszoną w jakiejkolwiek sprawie. Wniosek taki podlega rozpoznaniu wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku, gdy skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna ze względu na jej przedmiot, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, str. 207 – 208; postanowienie NSA z dnia 18 maja 2018 r. , sygn. akt I OZ 444/18; postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 969/14; postanowienie WSA w Lublinie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt III SO/Lu 8/18; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 29 marca 2019 r. sygn. akt IV SO/Wr 8/19). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny jest bowiem możliwe tylko wówczas, gdy dotyczy on skargi podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. akt III SO/Lu 3/12; postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2012 r. sygn. akt I OZ 849/12). Zatem, skoro nie było dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na decyzję organu KRUS z dnia 28 kwietnia 2011 r. o podleganiu ubezpieczeniu rolniczemu, bowiem właściwy w tej sprawie jest sąd powszechny z zakresu ubezpieczeń społecznych procedujący na gruncie przepisów k.p.c., nie jest również dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego wniosku o wymierzenie grzywny temu organowi. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił przedmiotowy wniosek jako niedopuszczalny.