I SAB/Wr 983/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A Oddział w Polsce na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia a pracę typ A postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej A Oddział w Polsce kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 maja 2021 r. stronę skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa głównego oraz pełnomocnictwa substytucyjnego lub ich uwierzytelnionych odpisów do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi wskazując, że do skargi dołączono nieuwierzytelnione fotokopie pełnomocnictw. Pełnomocnika wezwano również do przedłożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS) w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w przedmiocie uzupełnienia ww. braków formalnych doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 maja 2021 r. (vide: k. 26 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że braków formalnych skargi nie uzupełniono w zakreślonym przez Sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego w celu kontroli legalności zaskarżonego aktu, jest uzależnione od spełnienia wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga. Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym, bowiem pełnomocnik strony skarżącej przedłożył nieuwierzytelnione fotokopie pełnomocnictwa głównego i pełnomocnictwa substytucyjnego, co stanowiło naruszenie art. 48 § 1 i § 3 p.p.s.a. W myśl powyższych przepisów Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą (§ 1 ). Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym, doradcą podatkowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (§ 3). Ponadto, pełnomocnik nie złożył dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, do czego był zobowiązany treścią art. 29 i art. 37 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl zaś art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 maja 2021 r., pismem z dnia 20 maja 2021 r. Sąd wezwał stronę skarżącego, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. Wezwanie powyższe jest precyzyjnie i jasno sformułowane a ponadto zawiera pouczenie, z którego wynika, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie w przedmiotowym zakresie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 maja 2021 r. (vide: k. 26 akt sądowych). Pomimo wezwania, braków formalnych skargi w zakresie wykazania umocowania w ogóle nie uzupełniono. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, o czym orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Jednocześnie Sąd postanowił o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi, albowiem zgodnie z art. 232 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego a postanowienie w tym zakresie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (pkt II sentencji postanowienia). Końcowo należy wskazać, że pismem z dnia 24 marca 2021 r. Strona złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Należy podkreślić, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona tj. wyłącznie takiej skargi, która nie zawiera braków formalnych i fiskalnych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte.