I SAB/Wr 86/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman, sędzia WSA Jarosław Horobiowski, , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 maja 2026 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. we W. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę typ A postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych).

Postępowanie przed organem. Przedmiotem skargi A. (dalej Strona, Skarżąca) jest bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: Organ, Wojewoda) w postępowaniu o udzielenie zezwolenia o wydanie zezwolenia na pracę typ A, obywatelowi N. E. R. B. Z akt sprawy wynika, że w dniu 08 grudnia 2025 r. do organu wpłynął wniosek Skarżącej o udzielenie zezwolenia na o wydanie zezwolenia na pracę typ A na terytorium RP. W dniu 16 grudnia 2025 r. Strona uzupełniła dokumenty. Pismem z dnia 12 stycznia 2026 r. Strona wniosła skargę na bezczynność Wojewody w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W skardze wskazała, że skarga nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia, albowiem zgodnie z ustawą o rynku pracy i służbach zatrudnienia przepisów art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się m.in. w sprawach wydawania zezwoleń na pracę. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. W dniu 06 lutego 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga na bezczynność Wojewody w przedmiocie wniosku o zezwolenie na o wydanie zezwolenia na pracę typ A. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi, odnosząc się do niej merytorycznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem dopuszczalności skargi jest prawidłowe jej wniesienie, a zatem wypełnienie wymogów formalnych skargi, uiszczenie wpisu oraz wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z 53 § 2b p.p.s.a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisów tych wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie w art. 37 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępne: CBOSA). Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie wraz z dowodem jego nadania. W ocenie Skarżącej zwolniona jest ona ze stosowania tego wymogu ze względu na przepisy ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Strona nie wskazała ani konkretnej podstawy prawnej ani daty i miejsca publikacji aktu. W związku z tym wskazać należy, że obecnie obowiązująca Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz. U. poz. 620 z późn. zm.) w art. 35 ust 6 stanowi, że "W sprawach, o których mowa w ust. 1-3 i 5, przepisów art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się." Przywołane przepisy dotyczą wyłącznie rozstrzygnięć w sprawach dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w zakresie świadczeń dla bezrobotnych. Ustawa ta weszła w życie z dniem "pierwszego dnia miesiąca następującego po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia" (art. 461 ) t.j. 1 czerwca 2025 r. Z tym dniem utraciła moc ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 214 z późn. zm.). Ustawa ta istotnie w art. 10a zawierała ograniczenie stosowania przepisu o ponagleniu na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie. Jednakże, wobec utraty mocy przez ustawę, ograniczenie to w sprawach udzielenia zezwolenia na pracę nie ma obecnie zastosowania. 3.7. Wobec zawartego w skardze oświadczenia, że ponaglenie nie zostało wniesione, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a. co orzeczono w sentencji postanowienia.