I SAB/Wr 817/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi N. H. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 23 listopada 2020 r. strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika – D. M.. Do skargi załączono również pełnomocnictwo udzielone D. M.. Następnie, D. M. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przez sądami administracyjnymi lub przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zgodnego z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 17 lutego 2021 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, do akt sprawy ponownie przedłożono to samo pełnomocnictwo, które nie spełniało wymogów art. 35 p.p.s.a. Wobec powyższego braku, wyjaśniając stronie skarżącej konieczność pominięcia pełnomocnika z uwagi na niewykazanie przez niego, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a., stronę skarżącą wezwano do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. na dzień 18 marca 2021 r. (vide k. 26 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwanie do osobistego podpisania skargi przez stronę (lub nadesłania jej podpisanego odpisu), doręczono skarżącej w dniu 18 marca 2021 r. w trybie prawnej fikcji doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącą przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 4 marca 2021 r., drugie zaś - w dniu 12 marca 2021 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 18 marca 2021 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania Sądu dotyczącego osobistego podpisania skargi, który upłynął w dniu 25 marca 2021 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono jednak powyższego braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł, jak w punkcie I sentencji. W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.