I SAB/Wr 81/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. (S. D.) na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2026 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 lutego 2026 r. (dowód doręczenia - k. 13 akt sądowych). Jak wynika z akt sądowych, wpis od skargi nie został uiszczony. Natomiast pismem złożonym w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim w dniu 3 lutego 2026 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 17 lutego 2026 r. (k. 15 akt sądowych), pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismem takim w niniejszej sprawie była skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 13 lutego 2026 r., a zatem 7-dniowy termin do dokonania tej czynności upłynął z dniem 20 lutego 2026 r. (piątek). Wpis od skargi nie został uiszczony, co oznacza, że skargę należało odrzucić. Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, Sąd nie uwzględnił tego oświadczenia, ponieważ skarżący może skutecznie cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, a brakiem takim jest m.in. nieuiszczenie wpisu sądowego (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2021, art. 60, pkt 3 i powołane tam orzecznictwo). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.