I SAB/Wr 7/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Strona skarżąca (Skarżący) – I. D. wniosła skargę we wskazanym w sentencji przedmiocie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 16 marca 2023 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skutecznie Skarżącemu 24 kwietnia 2023 r. (vide: k. 14 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że Strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi w zakreślonym terminie (vide: k. 15 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 12 kwietnia 2023 r., doręczono skutecznie Stronie skarżącej 24 kwietnia 2023 r. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż ostatni dzień ww. siedmiodniowego terminu upływał 1 maja 2023 r. tj. w dzień ustawowo wolny od pracy (Święto Państwowe) – zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. e) ustawy z 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1920). Mając to na uwadze termin na wykonanie wezwania sądu w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z końcem 2 maja 2023 r. i upłynął bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym prawem terminie skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym sąd postanowił jak w sentencji.