I SAB/Wr 56/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu 100 (słownie: sto) zł uiszczone tytułem wpisu od skargi.

W sprawie, strona w skardze nie podała miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń. Pismem z 2 marca 2023 r. wezwano stronę do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie ww. danych (oraz do przedłożenia dowodu wniesienia ponaglenia), w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wysłano na adres podany na kopercie, w której strona nadała skargę. W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej p.p.s.a.) "Pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników". Brak ww. adresu stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. W takiej sytuacji, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W sprawie, skarga strony nie zawierała ww. informacji, a strona pomimo odebrania wezwania wysłanego na adres, z którego nadano skargę, nie uzupełniła dostrzeżonego braku formalnego. W tym stanie rzeczy, Sąd z uwagi na nieuzupełnienie pomimo wezwania braku formalnego, na podstawie art. 58 1 pkt 3 p.p.s.a. skargę strony odrzucił, orzekając o tym w pkt I postanowienia. Sąd wskazuje, że ze względu na możliwość korespondowania ze stroną pod adresem, z którego nadano skargę oraz używanego przez stronę w korespondencji z organem, Sąd nie uznał za konieczne zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.