I SAB/Wr 540/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.

Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 28 kwietnia 2022 r. Wpis nie został opłacony. Wezwanie pozostało bezskuteczne, natomiast pismem z dnia 6 kwietnia 2022 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Po myśli art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). W dniu 28 kwietnia 2022 r. skutecznie doręczono stronie wezwanie do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu od skargi pod rygorem jej odrzucenia. Wyznaczony termin upływał z dniem 5 maja 2022 r. i jak dotąd wpis nie został uiszczony. Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych i fiskalnych. Innymi słowy, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę skarżącą braków formalnych skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania nie dopełniono ww. czynności, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.