I SAB/Wr 401/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. B. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Skarżąca I. B. pismem z dnia 18 stycznia 2021 r. wywiodła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W piśmie z dnia 18 lutego 2021 r. Skarżąca, powołując się na art. 60 z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), oświadczyła, że cofa skargę. Wniosła także o zwrot dokumentacji do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wedle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji.