I SAB/Wr 3109/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi G. R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

G. R. (dalej jako: Skarżący, Strona) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej również jako: Organ) w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 grudnia 2021 r. Stronę wezwano do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono Stronie w dniu 9 lutego 2022 r. (vide: k. 15 akt sądowych). Strona nie udzieliła odpowiedzi na ww. wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 tj.; dalej jako: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że w toku postępowania wszczętego wnioskiem Strony o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę nie złożono ponaglenia, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Organu, to taką skargę musi poprzedzać ponaglenie (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Analiza akt administracyjnych sprawy nie pozwala na przyjęcie wniosku, iż Strona poprzedziła skargę na bezczynność Organu stosownym ponagleniem. W aktach administracyjnych sprawy brak jest bowiem dowodu jego wniesienia. Dowodu wniesienia ponaglenia Strona nie złożyła również na wezwanie Sądu. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a. Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, o czym orzeczono w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu, w wysokości 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.