I SAB/Wr 2482/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi S.H. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 20 sierpnia 2021 r. S. H. (Strona, Skarżący) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (Organ) w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że pod sygnaturą I SAB/Wr 1851/21 zarejestrowano już skargę Strony z dnia 10 maja 2021 r. na bezczynność Organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: p.p.s.a) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Strona wniosła dwie skargi (tj. z dnia 10 maja 2021 r. i 20 sierpnia 2021 r.) dotyczące tej samej sprawy tj. bezczynności Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W tym stanie rzeczy, skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., o czym Sąd postanowił jak w sentencji. Na marginesie wskazać należy, że strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi z dnia 20 sierpnia 2021 r. Należy podkreślić, że cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona. Cofnięcie skargi możliwe jest zatem wyłącznie w sytuacji, w której postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca z uwagi na stwierdzenie przez Sąd przesłanki wskazanej w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.