I SAB/Wr 248/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Łukasz Cieślak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2023 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. F. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismami z dnia 30 maja 2023 r. skarżący wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skargi w imieniu skarżącego złożyła G. S., dołączając do skargi pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego. Skargi zarejestrowano pod sygn. akt I SAB/Wr 248/23 i I SAB/Wr 258/23. W związku z tym, że skarga w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 258/23 była tożsamym pismem ze skargą w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 248/23, akta sprawy o sygn. akt I SAB/Wr 258/23 dołączono do sprawy niniejszej i sprawa jest prowadzona pod sygn. akt I SAB/Wr 248/23. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano osobę podpisaną pod skargą do wykazania, że pełnomocnik strony skarżącej jest jedną z osób, o których mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik pismem z 14 lipca 2023 r. oświadczyła, że jest "innym skarżącym" w rozumieniu art. 35 § 1 p.p.s.a. W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 lipca 2023 r. sporządzono uwierzytelniony wydruk skargi wniesionej w niniejszej sprawie i przesłano go skarżącemu. Wezwano przy tym do usunięcia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi i odesłanie podpisanej skargi do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Jednocześnie pouczono skarżącego, że skargę w jego imieniu wniosła osoba, która nie może być jego pełnomocnikiem przed Sądem, ponieważ nie jest żadną z osób, które mogą być pełnomocnikiem na podstawie art. 35 § 1 p.p.s.a. W szczególności ww. osoba nie jest "innym skarżącym", bowiem jedynym skarżącym w niniejszej sprawie może być osoba zainteresowana uzyskaniem dla siebie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wezwanie w powyższym zakresie zostało przez Sąd skierowane przesyłką pocztową na adres skarżącego podany w skardze. Jak wynika z adnotacji na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wobec niezastania adresata, w dniu 25 lipca 2023 r. pozostawiono awizo w jego oddawczej skrzynce pocztowej, a powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 2 sierpnia 2023 r. Zwrot niepodjętej w terminie przesyłki nastąpił w dniu 10 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi zastosowanie ma rygor z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Do wymogów formalnych skargi należy w szczególności wymóg, by skarga zawierała podpis skarżącego (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skargę pierwotnie w imieniu skarżącego wniosła osoba niemogąca być jego pełnomocnikiem, bowiem nie była żadną z osób, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a. Dlatego też Sąd wezwał bezpośrednio skarżącego do osobistego podpisania skargi, to jest do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wezwanie nie zostało przez skarżącego podjęte, co oznacza, że w sprawie zastosowanie znalazł art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 tego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Zgodnie z art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., o którym mowa w § 1. Sąd stwierdził, że adnotacje operatora pocztowego poczynione na kopercie i zwrotnym potwierdzeniu odbioru pozwalają na ustalenie, że przesyłkę zawierającą ww. wezwanie awizowano w dniu 25 lipca 2023 r., co oznacza, że termin 14-dniowy, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., upłynął z dniem 8 sierpnia 2023 r. (wtorek). Z tym dniem wezwanie należało uznać za doręczone (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Termin 7-dniowy do usunięcia braków skargi upłynął zatem z dniem 15 sierpnia 2023 r., a że był to dzień wolny od pracy, to termin ten upłynął z dniem 16 sierpnia 2023 r. (środa). Sąd stwierdził, że strona nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi, a co za tym idzie skarga podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Natomiast w pkt II sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego do dnia rozpoczęcia rozprawy.