I SAB/Wr 2188/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi N. H. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W sprawie, przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji w sprawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z powodu niewyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia. W przesłanych przez organ aktach administracyjnych, brak było dowodu, że przed wniesieniem skargi złożono ponaglenie. Pismem z 18 października 2021 r. strona została wezwana do przedłożenia dowodu wniesienia do organu ponaglenia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie strona nie przedłożyła dowodu nadania ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W sprawie bezczynności lub przewlekłego dzialania organu administracji takim środkiem jest ponaglenie organu (art. 53 § 2b p.p.s.a. i art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego). W niniejszej sprawie, strona przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu, nie ponagliła organu. Ponaglenie takie nie znajduje się w aktach administracyjnych. Strona pomimo wezwania nie przedłożyła także dowodu nadania na adres organu ponaglenia przed wniesieniem skargi. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, orzekając jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.