I SAB/Wr 1389/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 24 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. D. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 11 maja 2021 r. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 26 maja 2021 r. oświadczyła, iż cofa skargę. W dniu 12 sierpnia 2021 r. Stronie doręczono – w trybie art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wpis nie został opłacony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata (...). Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Odpis zarządzenia wzywającego Stronę do uzupełnienia wpisu od skargi został jej skutecznie doręczony w trybie art. 73 p.p.s.a. Przepis ten normuje instytucję fikcji doręczenia pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., okaże się niemożliwe, pismo takie – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie których przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi została pierwotnie awizowana w dniu 29 lipca 2021 r. i pozostawiona w placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ponownego awizowania dokonano w dniu 6 sierpnia 2021 r. Zatem zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona stronie w dniu 12 sierpnia 2021 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału termin na uzupełnienie braków formalnych upływał z dniem 19 sierpnia 2021 r. i jak dotąd wpis nie został uiszczony. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania nie dopełniono ww. czynności, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji. Odnosząc się do cofnięcia skargi przez Stronę wskazać należy, że dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czy też brakiem uiszczenia opłaty. Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia. Z tych przyczyn Sąd postanowił jak w sentencji.