I SAB/Wr 132/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O.K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego T.K. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

W piśmie z dnia 16 marca 2021 r. podpisany pod skargą adwokat wskazując, że działa z upoważnienia przedstawiciela ustawowego małoletniej skarżącej, wniósł o "umorzenie sprawy zawisłej przed tut. Sądem dotyczącej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, wniosek adwokata o "umorzenie sprawy" stanowi cofnięcie skargi na podstawie art. 60 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych w art. 60 p.p.s.a. wątpliwości. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a zgodnie z wnioskiem umorzył postępowanie w sprawie.