I SAB/Wr 1201/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tkacz- Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego V. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę.

Pismem z 13 kwietnia 2021 r., Strona reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z 31 maja 2021 r. oświadczyła, iż cofa skargę. W dniu 8 lipca 2021 r. doręczono przedstawicielowi ustawowemu wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi przez przedłożenie przysięgłego tłumaczenia na język polski aktu urodzenia małoletniej strony, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Brak ten nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, przez przedłożenie przysięgłego tłumaczenia na język polski aktu urodzenia małoletniej strony skarżącej, zostało skutecznie doręczone 8 lipca 2021 r., a zatem termin do uzupełnienia tego braku skargi upływał z dniem 15 lipca 2021 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, bowiem brak formalny skargi nie został uzupełniony. Odnosząc się do oświadczenia o cofnięciu skargi wskazać należy, że dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania jest jednak dopuszczalne wówczas, gdy nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Jeśli zatem strona cofnie skargę w warunkach gdy skarga obarczona jest brakami, których strona na wezwanie nie uzupełni, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braków skargi. Mając na uwadze powyższe, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym postanowiono jak w sentencji.