I SAB/Wr 1/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I w sprawie ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie prowadzonych postępowań administracyjnych w zakresie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Jak wynika z akt sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 stycznia 2019 r., pismem z dnia 28 stycznia 2019 r. Sąd wezwał skarżącego T. K. (dalej: strona, skarżący) do usunięcia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi jaką strona wniosła na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie prowadzonych postępowań administracyjnych w zakresie podatku od nieruchomości poprzez: 1) podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi; 2) złożenie dowodu wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przez stronę ww. wezwania, wezwanie to zostało doręczone w stronie w dniu 13 lutego 2019 r. (k. 56). W tym samym dniu, tj. 13 lutego 2019 r. skarżący stawił się w sądzie i uzupełnił brak formalny skargi w zakresie podpisu pod skargą. Drugi brak formalny skargi nie został natomiast przez stronę uzupełniony. Z akt sprawy wynika natomiast, że strona nadesłała do Sądu pismo z dnia 20 lutego 2019 r. (k. 57) oraz – drogą mejlową w dniu 25 marca 2019 r. - m.in. kierowane do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (za pośrednictwem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) ponaglenie w przedmiocie bezczynności Prezesa ZUS i "anarchii w nadzorowanych oddziałach W., W. i K." i pismo z dnia 24 marca 2019 r. Pismo z dnia 24 marca 2019 r. skarżący nadesłał do Sądu także drogą pocztową, a swoje stanowisko w sprawie rozwinął także w treści pisma z dnia 12 kwietnia 2019 r. W dniu 5 kwietnia 2019 r. stronie doręczono odpis odpowiedzi na skargę, w którym Prezydent Miasta W. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarżący nie zachował trybu z art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, dalej: O.p.). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powołanego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Wskazać należy także, że stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 141 § 1 O.p., na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego; 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej. Z treści powołanych przepisów wynika, że w przypadku skargi na bezczynność niezbędne jest złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu wskazanego trybu strona może wnieść do Sądu skargę na bezczynność organu. W sprawie, skarżący, pomimo wezwania, nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb o jakim mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Na brak ponaglenia wskazywał także Prezydent Miasta W. w odpowiedzi na skargę. Okoliczność ta uzasadniała przyjęcie, że wniesiona przez stronę skarga jest niedopuszczalna, albowiem strona skarżąca nie wyczerpała trybu o jakim mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Uzupełniająco należy dodać, ze dowód ponaglenia jaki strona przesłała drogą mejlową dotyczy bezczynności Prezesa ZUS i "anarchii w nadzorowanych oddziałach W., W. i K.", a zatem ponaglenie to odnosi się do bezczynności innego organu niż Prezydent Miasta W. Z tych też względów ponaglenie to nie mogło zostać uznane za wniesione w sprawie. Kierując się przedstawioną argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.