I SAB/Wa 989/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi P.S. na przewlekle prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia nr [...] postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

P.S. pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia nr [...]. W piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. postanowienia NSA z 18 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 273/08, z 14 lutego 2012 r. sygn. akt II GZ 41/12, z 24 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1534/15; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 572; M. Jagielska, J. Jagielski, P. Gołaszewski, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015, s. 980). W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści postanowienia nr [...]. Jest to jedna z kilku tysięcy spraw zainicjowanych przez skarżącego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...], jak również przed tutejszym Sądem, które zmierzają w istocie nie do ochrony jego praw lecz do sparaliżowania pracy organu administracji i sądu. W ocenie Sądu, tego rodzaju działanie skarżącego stanowi nadużycie przysługujących mu praw i nie zasługuje na ochronę, w tym wsparcie państwa polegające na przyznaniu mu finansowanej ze środków publicznych pomocy prawnej. Mając przy tym na względzie, że skarga w niniejszej sprawie była oczywiście bezzasadna, w konsekwencji czego Sąd wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r. ją oddalił, to także wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 247 w zw. art. 258 § 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.