I SAB/Wa 98/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie wykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 13 lutego 2024 r. A. B. (dalej: "skarżąca"), za pośrednictwem komunikacji elektronicznej (e-PUAP), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie, w przedmiocie wykonania decyzji z 22 listopada 2023 r. znak: KOC/6657/Op/22. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 marca 2024 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez: oznaczenie miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku – wskazanie adresu do doręczeń, w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia o wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia (k.21). Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 18 marca 2024 r. (k. 23), za pośrednictwem komunikacji elektronicznej (e-PUAP). Pismem z dnia 7 kwietnia 2024 r. wysłanym za pośrednictwem komunikacji elektronicznej (e-PUAP), skarżąca wskazała adres do doręczeń, a dodatkowo zawarła argumentację odnoszącą się co do meritum sprawy. Z kolei pismem z dnia 14 kwietnia 2024 r. skarżąca wniosła o zawieszenie niniejszego postępowania, do czasu rozstrzygnięcia przez organy administracji publicznej jej wniosków, o umorzenie postępowań o uznanie pobranych przez nią świadczeń za nienależne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ) dalej jako: "ppsa"], sąd odrzuca skargę której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie natomiast z art. 46 § 2 pkt 1 lit. a ppsa pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adres do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Jednocześnie ustawodawca nie przewidział wyjątku od tej reguły w przypadku pism wnoszonych przez stronę za pośrednictwem komunikacji elektronicznej (e-PUAP). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie. Z analizy akt sądowych wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi tj. w postaci oznaczenia miejsca zamieszkania skarżącej, a w razie jego braku – wskazanie adresu do doręczeń, zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone skarżącej, jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia, w dniu 18 marca 2024 r. (k. 23), czego nota bene sama skarżąca nie kwestionowała (vide: pismo z 7 kwietnia 2024 r.). Zatem termin do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi, upłynął bezskutecznie w dniu 25 marca 2024 r. Podkreślić należy, że skierowane do strony wezwanie zawierało szczegółowe pouczenie, co do terminu i sposobu wypełnienia tego obowiązku, a także skutków jego niedopełnienia. Z analizy akt wynika wprawdzie, iż skarżąca pismem z 7 kwietnia 2024 r. (co wynika z urzędowego poświadczenia przedłożenia), wysłanym za pośrednictwem komunikacji elektronicznej (e-PUAP), wskazała adres do doręczeń, tyle, że zrobiła to z uchybieniem zakreślonego 7 dniowego terminu. W konsekwencji skarżąca dokonała tej czynności z uchybieniem terminu. Stosownie do art. 85 ppsa, czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Tym samym, jeżeli skarga podlega odrzuceniu z przyczyn wyżej wskazanych, rozpoznanie wniosku skarżącej o zawieszenie postępowania jest bezprzedmiotowe i nie podlega rozpoznaniu. W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.