I SAB/Wa 88/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska - Jaroszewicz po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę.

E. M. pismem z dnia 1 marca 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej w przedmiocie rozpoznania wniosku. Pismem z dnia 15 kwietnia 2019 r. wezwano skarżącą do udzielenia informacji – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej występowała z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 kpa, a jeżeli tak - do nadesłania jego odpisu wraz z dowodem jego nadania do organu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca nadesłała pismo z dnia 2 maja 2019 r., w którym wskazała, że dotychczas nie występowała z ponagleniem, gdyż "nie została pouczona o prawie wniesienia takiego środka". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Przy czym do dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następowało poprzez wniesienie przez stronę zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Od dnia 1 czerwca 2017 r. skarżącej przysługiwało zaś prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 kpa lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 1 i 2 kpa). Zgodnie z art. 37 § 3 kpa ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. W rozpoznawanej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, co jednoznacznie wskazała w piśmie z dnia 2 maja 2019 r. Skarga, jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.