I SAB/Wa 741/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] postanawia odrzucić skargę.

P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] kwietnia 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] przy orzekaniu w sprawie o sygn. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania, tj. 24 kwietnia 2015 r., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. Powołany przepis wymienia akty i czynności związane z bezczynnością w sposób wyczerpujący, tym samym skarga wniesiona na bezczynność organu administracji publicznej, wykraczającą poza ww. zakres przedmiotowy, jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na braku rozpoznania jego wniosku o wyłącznie członków Kolegium. Zgodnie z brzmieniem art. 27 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) powoływanej dalej jako "k.p.a.", członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1 k.p.a. O wyłączeniu tego członka w przypadkach określonych w art. 24 § 3 k.p.a. postanawia przewodniczący organu kolegialnego lub organu wyższego stopnia na wniosek strony, członka organu kolegialnego albo z urzędu. Aby skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie członka organu kolegialnego była dopuszczalna, postanowienie rozstrzygające wniosek o wyłączenie członka organu kolegialnego, musiałoby być postanowieniem na które służy zażalenie albo postanowieniem kończącym postępowanie albo rozstrzygającym sprawę co do istoty, a więc postanowieniem o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Postanowienie takie nie jest jednak postanowieniem, na które służy zażalenie, ponieważ zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienia wydane w toku postępowania, gdy kodeks tak stanowi. Żaden z przepisów k.p.a. nie przewiduje zaś możliwości wniesienia zażalenia na tego typu postanowienie. Nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani też postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postępowaniu. Z tego względu skarga na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie członka organu kolegialnego jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.