I SAB/Wa 669/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.) Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania Ministra Infrastruktury i Rozwoju do rozpoznania wniosku M. G. o ponowne rozpatrzenie sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 listopada 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, M. G. działając w imieniu własnym oraz T. G., J. G. i S. G., wnioskiem z dnia 23 listopada 2013 r. wystąpił do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją organu z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej – Urzędu Spraw Wewnętrznych w [...] z dnia [...] grudnia 1964 r., nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia za odszkodowaniem nieruchomości położonej w B. przy ul. [...], ozn. jako działki nr [...] i nr [...], o łącznej pow. [...] m², stanowiącej własność J. i O. G. (pkt [...] orzeczenia). Wnioskodawca pismem z dnia 8 sierpnia 2014 r. wezwał Ministra Infrastruktury i Rozwoju do usunięcia naruszenia prawa. M. G. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zaznaczył, że Minister pomimo upływu terminu wskazanego w zawiadomieniu z dnia 30 czerwca 2014 r., nadal nie wydał decyzji w sprawie. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że analizy wymaga obszerny materiał dowodowy. Przy piśmie z dnia 13 lutego 2015 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju przesłał do Sądu poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...]. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w dniu jej wniesienia do Sądu była zasadna. Organ pozostawał wówczas w bezczynności. Realizacja zasady ogólnej szybkości i racjonalnego postępowania jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej: "Kpa", a także zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. Oznacza to obowiązek podjęcia nie jakichkolwiek działań, lecz działań celowych, zmierzających do rozpoznania wniosku z dnia 23 listopada 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przy czym z przepisu art. 35 § 1 Kpa wynika, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa). W myśl art. 36 § 1 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 Kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 Kpa). Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zatem, o ile wydanie przez organ administracyjny przed rozpatrzeniem przez Sąd skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania czyni z natury rzeczy niemożliwym zobowiązanie organu do działania, o tyle nie zwalnia to Sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie miała miejsce bezczynność, a następnie oceny, czy nastąpiła ona z rażącym naruszeniem prawa – art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Minister Infrastruktury i Rozwoju rozpoznał wniosek z dnia 23 listopada 2013 r. i decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...]. Wydanie przez organ powyższej decyzji wyłącza możliwość wydania wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ załatwił bowiem sprawę, zaś postępowanie sądowe stało się w tym zakresie bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Organ wydał akt, czego domagała się strona w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Wskazując na treść przepisu art. 149 p.p.s.a. zawierającego normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo nie miały takiego charakteru, Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd stwierdził, że mimo przekroczenia terminu załatwienia sprawy określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynności Ministra Infrastruktury i Rozwoju nie można przypisać cechy rażącego naruszenia prawa. Prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności orzeczenia wywłaszczeniowo-odszkodowawczego, jako szczególnie skomplikowane, wymagało analizy obszernego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Uwzględniając, że Minister Infrastruktury i Rozwoju zawiadomił stronę o przyczynach niezachowania terminu wynikającego z art. 35 § 3 Kpa oraz o nowym terminie załatwienia sprawy, Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.