I SAB/Wa 638/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. D., D. S. i S. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] sierpnia 2016 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...], położoną w rejonie ulic [...], [...], [...], [...]j ozn. hip. ,, [...] działy [...]’’ z działu [...] bloku [...] nr działki [...] – w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz W. D., D. S. i S. S. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W. D., D. S., S. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] sierpnia 2016 r. o ustalenie, na podstawie przepisu art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm.) – zwanej dalej "ugn", odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. w rejonie ulic [...], [...], [...], [...], ozn. hip. "[...] działy [...] z działu [...] bloku [...] nr działki [...]. W skardze wniosły o: 1) wyznaczenie terminu do załatwienia przez Prezydenta [...] przedmiotowej sprawy; 2) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; 3) zwrot kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego w sprawie. W uzasadnieniu skarżące podniosły, że złożyły [...] września 2016 r. do Prezydenta [...] wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość na podstawie art. 215 ust. 2 ugn. Pomimo upływu 4 miesięcy wniosek nie został rozpoznany. [...] stycznia 2017 r. zostało złożone zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 Kpa, które Wojewoda [...] postanowieniem z [...] marca 2017 r. nr [...] uznał za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin załatwienia sprawy, wynoszący 3 miesiące. Postanowienie to zostało doręczone Prezydentowi [...], jednak organ tego terminu nie dotrzymał, ponieważ nie podjął czynności w sprawie, zmierzających do wydania decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania podjęto czynności zmierzające do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Pismem z [...] lipca 2017 r. organ wystąpił o przesłanie akt własnościowych przedmiotowego gruntu. Pismami z [...] października 2017 r. wystąpiono o przesłanie dokumentów archiwalnych, dotyczących terenu działki nr [...] z "[...] działu [...]" oraz aktualnych informacji z ewidencji gruntów. Pełnomocnik strony postępowania pismem z [...] października 2017 r. został poinformowany o podejmowanych krokach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie przekroczony. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek W. D., D. S., S. S. z [...] sierpnia 2016 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...], położoną w W. w rejonie ulic [...], [...], [...], [...], ozn. hip. "[...] działy [...] z działu [...] bloku [...] nr działki [...]. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej wskazany wyżej wniosek nie został rozpoznany poprzez wydanie jakiegokolwiek aktu. Sąd uznał, że istniejąca w sprawie bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika bowiem, że Prezydent [...] zareagował na wniosek o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość [...] i prowadzi w tej sprawie postępowanie wyjaśniające. Po otrzymaniu [...] września 2016 r. wniosku o odszkodowanie, organ w piśmie z [...] lipca 2017 r. wystąpił do Urzędu Dzielnicy [...] o przesłanie akt własnościowych, dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Następnie w pismach z [...] października 2017 r. organ wystąpił do: 1) Archiwum Państwowego w W. o przesłanie dokumentów z akt nieruchomości, dokumentacji Biura [...], dokumentacji planistycznej, aktu notarialnego, dotyczącego nabycia przedmiotowej nieruchomości przez J. S.; 2) Dzielnicy [...] o przesłanie mapy obrazującej dawną nieruchomość i aktualne działki ewidencyjne oraz wydruku z ewidencji gruntów dla działek wchodzących w skład dawnej nieruchomości hipotecznej; 3) pełnomocnika skarżących z informacją o stanie sprawy. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie ujawnił się fakt uporczywego niepodejmowania czynności przez organ, noszący znamiona celowej, złej woli organu w rozpatrzeniu sprawy o odszkodowanie, w szczególności przypadek bezczynności organu po wniesieniu kolejnej skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego zobowiązującego organ do wydania aktu. Przy kwalifikacji stanu bezczynności nie można było pominąć i tego, że w niniejszej sprawie wniosek o odszkodowanie został złożony stosunkowo niedawno w porównaniu z innymi tego typu sprawami, które rozpatruje Sąd. Poza tym sprawy o odszkodowanie za nieruchomości [...] są sprawami skomplikowanymi, ponieważ ich wyjaśnienie opiera się na ustaleniu przesłanek odnoszących się do okoliczności sprzed wielu lat wstecz, a przez to trudnych do ustalenia. Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie, w terminie 4 miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 Ppsa orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).