I SAB/Wa 63/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Ministra Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić R. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Pismem z [...] stycznia 2020 r. R. S. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju w rozpatrzeniu wniosku z [...] marca 2017 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] z [...] marca 1967 r. nr [...]. Przy piśmie z [...] czerwca 2020 r., odebranym [...] czerwca 2020 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżącego o wskazanie, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpał tryb do wniesienia skargi – w terminie 7 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] marca 1967 r. został złożony [...] marca 2017 r. Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ww. ustawy (1 czerwca 2017 r.) stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Powyższe oznacza, że do niniejszej sprawy zastosowanie znajdują przepisy kpa w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służyło zażalenie do organu wyższego stopnia, a w przypadku braku takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Rozwoju nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia prawa ani ponaglenia w trybie obowiązującym obecnie. Nie udzielił również odpowiedzi na wezwanie z [...] czerwca 2020 r. W takich okolicznościach należy uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu przed wniesieniem skargi, przez co jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Zwrot wpisu nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. Dlatego orzeczono jak w sentencji.