I SAB/Wa 57/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania odwołania z 2 sierpnia 2024 r. postanawia: odrzucić skargę

P. S. pismem z dnia 29 stycznia 2025 r., uzupełnionym pismem z dnia 28 lutego 2025 r. (dalej: strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania odwołania z 2 sierpnia 2024 r. (postępowanie 479030571). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że strona skarżąca nie wniosła ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. A zatem nie wyczerpała przysługujących środków zaskarżenia. Pismami z dnia 22 kwietnia 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 kwietnia 2025 r., Sąd wezwał pełnomocnika organu oraz stronę skarżącą do wskazania czy przed wniesieniem do Sądu skargi, strona skarżąca występowała do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a w razie złożenia takiego ponaglenia zobowiązanie do jego nadesłania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pełnomocnik organu odebrał w dniu 25 kwietnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-38 akt sądowych). W odpowiedzi pełnomocnik organu pismem z dnia 29 kwietnia 2025 r. poinformował, że strona skarżąca nie występowała do organu z ponagleniem w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w postępowaniu 479030571. Z urzędowego poświadczenia doręczenia wynika, że strona skarżąca wezwanie odebrała 24 kwietnia 2025 r. (k-42), a zatem termin do udzielenia odpowiedzi upłynął z dniem 2 maja 2025 r. Jak wynika z akt sprawy, pomimo upływu wyznaczonego terminu strona skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 tej ustawy, tj. gdy skarżący złożył skargę pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. W myśl art. 52 § 2 powyższej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b powołanej ustawy, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z treści tego przepisu wynika, że uprzednie ponaglenie stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony. Ze zgromadzonych w rozpoznawanej sprawie akt administracyjnych, a także ze skargi, jak i z odpowiedzi na skargę wynika, ze przed wniesieniem skargi na bezczynność strona skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Skoro w niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia, jest ona niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.