I SAB/Wa 55/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na bezczynność Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście w Warszawie w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa postanawia: odrzucić skargę.

K. R. (dalej jako "skarżąca") pismem z 21 sierpnia 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prokuratury Rejonowej Warszawa-Śródmieście w Warszawie w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Postanowieniem z 29 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w sprawie o sygn. II SAB/Bd 129/25 stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 24 lutego 2026 r. (k.27 akt sądowych), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 23 lutego 2026 r., wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie doręczona została skarżącej w dniu 17 marca 2026 r. (ZPO k.40 akt sądowych), a zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upłynął w dniu 24 marca 2026 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wynika, że pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Na mocy wyżej powołanego przepisu brak numeru PESEL stanowi brak formalny skargi. Uzupełnienie powyższych braków następuje poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi podstawę do odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, pismem z 24 lutego 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, zakreślając stronie siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona w dniu 17 marca 2026 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL upływał w dniu 24 marca 2026 r. Brak ten do dnia dzisiejszego nie został uzupełniony. Sąd zauważa, że problematyka braku formalnego w postaci braku wskazania w skardze numeru PESEL była przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22, w której stwierdzono, że niezachowanie wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL - określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały NSA wskazał, że ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wówczas, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych. W związku z tym nie jest akceptowalne stanowisko, że obowiązek wskazania numeru PESEL aktualizuje się dopiero wtedy, gdy w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd, numer ten nie został utrwalony. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.